पुर्नजन्म

एक्लै हिड्दै गरेको बाटो
एक्लै हिड्दै गरेको चोक
केही सपनाहरू थाँती राखेर
तिमिले हिडेकै चोक
तिमिले देखेकै सपना हुँदै

मैले मेरो जिन्दगीको लालपूर्जामा
तिम्रो नाँउको सिन्दूरले
औठा छाप लगाएदेखि
म ‘म’ नभएर ‘तिमि’ भएको
तिमि र म मिलेर ‘हामी’ भएको
त्यही दिनदेखि जिन्दगी शुरू भयो
जुन दिन तिमिले मलाई तिम्रो
जिन्दगी मानेको थ्यौं
र बिहे गरेको त्यही दिन छोरी
मान्छेको पुर्नजन्म भयो ।